Van cliënt naar medewerker: ‘Ik wil mensen laten zien hoeveel er mogelijk is’

Geplaatst op: 20 juli 2017
Marcel Korte
‘Ik wil geen voorbeeld zijn, maar mensen wel laten zien hoeveel er mogelijk is’, zegt Marcel Korte. Marcel is sinds kort als medewerker bij IrisZorg in dienst om vanuit zijn kennis en ervaring als voormalig cliënt, andere cliënten te ondersteunen. Dit past in de nieuwe koers van IrisZorg, die gericht is op de inzet van meer ervaringsdeskundigen en vrijwilligers om cliënten te stimuleren bij het vasthouden van resultaten.
Marcel bezoekt huidige en voormalige cliënten.‘Met mijn scooter cross ik er naar toe. Het belangrijkste is dat er verbinding ontstaat, tussen de cliënt en mij en tussen de cliënt en de omgeving. Ik heb alle tijd voor hen. Ik ga bijvoorbeeld met ze wandelen om hen weer te leren om zich heen te kijken. Mensen gaan weer zien, krijgen weer oog voor de natuur. Dat is al een hele vooruitgang, want hun blik is lange tijd niet naar buiten gericht geweest.’ 

Contacten leggen
Naast zijn bezoeken ontplooit Marcel verschillende initiatieven om cliënten met elkaar in contact te brengen en de stap naar buiten te zetten. ‘Vanuit ‘huiskamers’ binnen IrisZorg ontstaat het vertrouwen om de wijde wereld weer in te gaan. Ik ga met hen bijvoorbeeld weer op familiebezoek, naar de hei, naar de voetbalclub. We maken ook contact met de buurt. Tijdens je behandeling boek je stap voor stap resultaten. Na je behandeling kom je weer in de keiharde wereld, waarin je je heel eenzaam kunt voelen. Dan is het des te belangrijker dat je weer een volgende stap durft te zetten.’

Koster
Al jong verliet hij het ouderlijk huis, verward door de voortdurende strijd thuis. ‘Ik zocht mijn toevlucht in het gokken. Dat was steeds een tijdelijke prettige wereld om in te verblijven’, legt hij uit. Later in zijn leven bemiddelde hij, als beheerder van een wijkcentrum, vaak bij problemen met en van jongeren. Hij begreep hen en bouwde een vertrouwensband op. Zelf kwam hij door privéomstandigheden plotseling ook in aanraking met justitie. ‘En toen kwam er ruimte en tijd om over mezelf na te denken. Hoe zag mijn leven eruit, wat moest er veranderen? In detentie zijn is niet prettig, maar ik zie het als een geschenk van boven; een kans die ik gekregen heb om mijn leven te veranderen en weer mezelf te worden.’ Marcel werd koster van de kerk. ‘Ik sprak met de imam, de pastoor en de dominee. Het heeft me gesterkt.’

Deelgenoten
Na zijn vrijlating en behandeling bij IrisZorg woonde hij in een huisje van IrisZorg in Beekbergen. ‘Ik had een goede band met de hulpverlener. Ik kon alles met haar delen.’ Nu deelt hij zijn ervaringen met andere cliënten of voormalig cliënten. ‘Die ervaring delen heeft veel meerwaarde. Je bent elkaars lotgenoten, beter nog: elkaars deelgenoten. Met elkaar komen er andere dingen los dan wanneer je met een behandelaar praat. Vaak als je verslaafd bent, krijg je niet de kans en de ruimte om ook gewoon mens te zijn.’

Meedoen in de maatschappij
Zijn nieuwe baan als ervaringsdeskundige bij IrisZorg ziet hij als een uitdaging om zich verder te ontwikkelen. ‘Het is een mooie kans die ik van IrisZorg krijg. Ik pak die met beide handen aan. Ik heb er een week wakker van gelegen. Dat ik mezelf kan zijn en nu dit mag doen! Geweldig. Mijn ervaringen zijn nu nuttig, ik kan de mensen vertrouwen geven. De waarde van het leven deel ik graag.’

Reacties

Nolly
 
Top verhaal, Marcel. Ga door met je mooie werk Nolly (Lelystad)
Jan Pelgrim
 
Hoi Marcel, Mooi dat je deze kans krijgt en hem ook met veel enthousiasme aanpakt. Gaat volgens mij helemaal goed komen. Veel succes en voorzichtig op dat monster op twee wielen. Groet, Jan.

Reageren

Uw e-mailadres zal niet op de website worden getoond.
Het zal uitsluitend worden gebruikt om eventuele vragen te beantwoorden.
By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.